من میدانم که می توانم

#بریده ای از کتاب شجاعت در برهوت 

از نظر من دنیا در حال حاضر ، تنهایی عظیمی دارد و قلبش شکسته است. ما براساس سیاست ها و ایده لوژی مان، خودمان را به صورت حزب های دسته بندی کرده ایم. از یکدیگر روی برگردانده ایم و به سوی اتهام زنی و خشنونت رفته ایم. ما تنها و محدودیم و پر از هراس، پر از این هراس لعنتی.

اما به جای این که کنار هم بیاییم و تجارت خود را از طریق آهنگ و داستان به اشتراک بگذاریم، از راه دور با هم صحبت می کنیم. به جای این که با هم برقصیم و دعا کنیم، از یکدیگر دور میشویم. به جای این که ایده های ماجراجویانه و نوبتی را بیان کنیم که می توانند به صورت بالقوه همه چیز را عوض کنند. خاموش و حقییر در سنگرهای خود و با فریاد در اتاقک های انعکاس صدای خود باقی می مانیم.